بازم سلام.
این دفعه سلام به اونایی که دوسشون ندارم(ما که بخیل نیستیم بذار به همه سلام کرده باشیم) و غیره وذلک...
امسال شروع خوبی بود اولش که به یه قولی که داده بودم وفا کردم و شکر خدا انجامش دادم اونم با یه امتیاز نسبتا خوب حالا چی بود بماند احتمالا اگه باز خدا یاری کرد و قصدی باقی مونده بود سال بعد بقیه مسیرش رو می ریم( البته اگه توانی مونده باشه) بعدشم بعد از کلی دردسر بالاخره پروپوزال تصویب کردیم (واقعا انقدر تو مشکل افتاده بود و پیچ و خم های زیادی رو طی کرده بود که وقتی تصویب شد زیاد خوشحال نشدم: آخه بابا تا حالا کی دیده اول پروپوزال بره تو گروه تصویب بشه بعد تو راه شورای کل تحصیلات تکمیلی یهو ببرنش زیرگروه و اونجا ردش کنن: مسیر رو به عقب دیده بودیم ولی نه دیگه انقدر)
خلاصه که اینا رو گفتم که تلاشم رو بدونید![]()
از اینا که بگذریم می رسیم به احوال پرسی. امبدوارم که همه دوستای گلم خوب و خوش و سلامت باشند.(دقت کرده باشین وبلاگ من بیشتر شده جایی برای حال و احوال کردن تا اینکه مثل همه وبلاگ ها بخوام متنای قشنگ بذارم که البته ناگفته نمونه استعداد نوشتن این متن ها رو هم ندارم.).
این بار هم زود تمومش می کنم با این جمله که می گه :
" از میان کسانی که برای دعای باران به تپه ها می روند ُ تنها کسانی که با خود چتر می برند به کار خود ایمان دارند"
